AAU, który zarządzał amatorskim hokejem w Stanach Zjednoczonych od 1930, został wykluczony przez IIHF w 1947, kiedy odmówił wsparcia drużyny składającej się z graczy z AHA. AAU stał na stanowisku, że pensje zawodników zrzeszonych w AHA są jawne, a w tamtym czasie igrzyska olimpijskie były przeznaczone wyłącznie dla amatorów (zarabianie na grze wykluczało amatorskość). Osiągnięto kompromis, dzięki czemu drużyna AHA została dopuszczona do turnieju, jednak nie była uznawana za oficjalnego uczestnika. Ostatecznie zajęła czwarte miejsce, ale po zakończeniu turnieju została zdyskwalifikowana. Zarówno Czechosłowacja, jak i reprezentująca Kanadę drużyna RCAF Flyers, wygrały po siedem spotkań, a w meczu bezpośrednim padł remis. Złoto przyznano na podstawie stosunku bramek zdobytych do straconych w trakcie turnieju – Kanadyjczycy (bramki 69:5 – stosunek bramek 13,8) zdobyli złoto; Czechosłowakom (bramki 80:18 – stosunek bramek 4,4) przyznano srebrny medal.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie mężczyzn · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.