Juty ze Sponheim, żyjącej w pustelni przy klasztorze w Disibodenbergu 1136 – Zostaje przeoryszą zakonu 1141–1151 – Tworzy „Scivias”, wiele kompozycji chóralnych i moralitet „Ordo virtutum” 1147 – Podczas synodu w Trewirze, papież Eugeniusz uznaje piśmiennictwo Hildegardy 1150 – Przenosi się wraz z dwudziestoma zakonnicami do nowego klasztoru w Rupertsberg, w pobliżu Bingen 1158–1170 – Wygłasza publiczne kazania w Moguncji, Würzburgu, Bambergu, Trewirze, Metzu, Kolonii i innych miastach 1158–1173 – Tworzy „Liber vitae meritorum”, manuskrypt n.t. leczenia naturalnego, i „Liber divinorum operum” 1165 – Zakłada nowy klasztor w Eibingen 1174/1175 – Mnich Gottfried rozpoczyna pracę nad systematyzacją dzieł Hildegardy 1178 – Konflikt z administracją diecezji w Moguncji, która nakłada intercyzę na zakon w Rupertsbergu 17 września 1179 – Hildegarda umiera w Rupertsbergu 1180–1190 – Mnich Theoderich kończy pracę Gottfrieda 1223–1237 – Proces kanonizacyjny zostaje wstrzymany w niewyjaśnionych okolicznościach 2012 – rozszerzenie kultu św. Hildegardy na Kościół powszechny, równoważne z kanonizacją, i wpisanie na listę świętych Kościoła katolickiego – 6 X 2012 Papież Benedykt XVI ogłosił św. Hildegardę doktorem Kościoła.