Sokół skalny (Falco eleonorae) – gatunek średniej wielkości ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae). Zamieszkuje basen Morza Śródziemnego, atlantyckie wybrzeże północno-zachodniej Afryki oraz Wyspy Kanaryjskie. Zimuje głównie na Madagaskarze. Do Polski zalatuje wyjątkowo.
Systematyka Gatunek ten opisał w 1839 roku Carlo Giuseppe Gené, nadając mu nazwę Falco Eleonorae, która obowiązuje do tej pory. Jako miejsce typowe wskazał Sardynię. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia 180px|mały|lewo|Sokół skalny w locie Cechy gatunku Obie płci ubarwione jednakowo, ale samice są nieco większe od samców. Wierzch ciała łupkowoszary, spód brązowy z ciemnymi podłużnymi plamkami. Dziób czarny, nogi żółte. Ogon dłuższy niż u innych sokołów, skrzydła długie i smukłe. Występują dwie odmiany barwne: ciemna, prawie czarna, oraz znacznie częstsza jasna – z ciemnym „wąsem” na jasnych policzkach i wyraźnie kreskowanym spodem ciała. Wymiary średnie długość ciała ok. 36–42 cmrozpiętość skrzydeł 84–105 cmmasa ciała samca 350–390 g, samicy 340–460 gstosunek długości czaszki do dł.