Warszawa II nadawała przemowy Stefana Starzyńskiego, dostarczała wiadomości ze świata, aktualizowała wiedzę słuchaczy na temat wydarzeń stolicy i ogłaszała alarmy lotnicze.
30 września niemieckie władze okupacyjne przejęły rozgłośnię, skonfiskowały odbiorniki i pod groźbą kary śmierci zakazały Polakom słuchania radia.
1 października 1939 Polskie Radio przeszło do działalności tajnej.
Okres powojenny mały|Magnetofony wykorzystywane w PR od 1949 mały|Wóz transmisyjny PR w latach 60. XX w. mały|Samochód Polskiego Radia przy Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu
Powojenna historia Polskiego Radia rozpoczęła się 11 sierpnia 1944 od działalności tymczasowej rozgłośni nazywanej „Pszczółką” nadającej z bocznicy kolejowej w Lublinie. Wszystkie urządzenia były wówczas przedstawiane jako „dar” rządu ZSRR. W lutym 1945 Polskie Radio rozpoczęło nadawanie z kamienicy przy ul. Targowej 63. Stamtąd przeniosło się w Al. Ujazdowskie 31.