Bielik wschodni (Haliaeetus leucoryphus) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), zamieszkujący środkową i południową Azję. Dawniej wyjątkowo zalatywał do Polski (stwierdzony tylko raz – w roku 1943 w Pszczynie). Jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1771 roku Peter Simon Pallas, nadając mu nazwę Aquila leucorypha. Jako miejsce typowe wskazał dolny bieg rzeki Ural. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Haliaeetus. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia mały|lewo|Bielik wschodni w locie Wygląd Samice większe od samców, lecz obie płci ubarwione jednakowo. Głowa i szyja brudnobiała. Wierzch ciała również brudnobiały. Dziób ciemny (bielik ma dziób jasny), nogi żółte. Koniec białego ogona z szerokim ciemnym pasem. Wymiary średnie długość ciała ok. 72–84 cmrozpiętość skrzydeł 180–215 cmmasa ciała ok. 2,0–3,3 kg u samca, 2,1–3,7 kg u samicy