Klucz Ujazdowski rozpada się, ale aż do 1810 roku zachowała się odrębna jednostka administracyjna w obrębie starostwa toszeckiego a później powiatu toszeckiego – dystrykt ujazdowski. W czasach gdy Ujazd dzierżawił Mikołaj Dluhomil, dobra ujazdowskie formalnie pozostawały własnością biskupstwa wrocławskiego. Biskupami i właścicielami miasta i zamku byli wtedy: Jan IV Roth (1497–1506), Jan V Thurzo (1506–1520), Jakub von Salza (1520–1524).
Siedziba rodów szlacheckich i magnackich (1524–1945) 26.02.1524 roku Ujazd przechodzi ostatecznie w ręce prywatne. Biskup Jakub von Salza sprzedaje Ujazd Mikołajowi Dluhomil z BierawyRód Dluhomil z Bierawy błędnie określa się jako czeski. Pochodzący z Czech Mikołaj Dluhomil w 1402 roku kupił połowę wsi Bierawa (później resztę). Bierawska linia Dluhomilów tytułowała się odtąd „Dluhomilowie z Bierawy” i była śląskim rodem. Wolny wójt Ujazdu Mikołaj Dluhomil z Bierawy (prawdopodobnie wnuk Mikołaja Dluhomila z Czech) założył ujazdowską gałąź rodu Dluhomil z Bierawy. – Christoph Sottor.. Zamek przez cały XVI wiek (do roku 1609) staje się siedzibą ujazdowskiej gałęzi rodu Dluhomil z Bierawy. Kolejnymi właścicielami Ujazdu i zamku z tego rodu byli: Mikołaj Dluhomil z Bierawy (1524–1538), Mikołaj „młodszy” Dluhomil z Bierawy (1538–1554), Kaspar Dluhomil z Bierawy (1554 – ok.