Romuald Gumiński (ur. 20 listopada 1896 w Warszawie, zm. 26 października 1952 tamże) – polski klimatolog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys W roku 1918 rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego w zakresie geografii. Służba wojskowa na krótko przerwała tok jego studiów; zdemobilizowany w roku 1921, wrócił natychmiast do Zakładu Geografii, gdzie pod kierunkiem prof. Stanisława Lencewicza rozszerzał i pogłębiał swoje zainteresowania w dziedzinie meteorologii i klimatologii. W roku 1929 na podstawie monograficznej pracy pt: "Wilgotność powietrza w Polsce" uzyskał stopień doktora filozofii. W roku 1923 podjął pracę w Państwowym Instytucie Meteorologicznym, szybko przeszedł kolejne szczeble: asystenta, adiunkta, naczelnika wydziału klimatologicznego, wreszcie wicedyrektora, a nawet okresowo dyrektora PIM. Zajmował się pracą redaktorską „Wiadomości Meteorologicznych”, czy „Roczników Państwowego Instytutu Meteorologicznego”. Jego zasługą jest stworzenie w Państwowym Instytucie Meteorologicznym działu meteorologii rolniczej, przekształconego po wojnie na referat klimatologii rolniczo-leśnej. W 1930 został delegowany do Czechosłowacji, Austrii i Niemiec dla zapoznania się z pracami analogicznych placówek zagranicznych.