W 1918 na terenie Kielc brał udział w rozbrajaniu Niemców i tam wstąpił do Wojska Polskiego, Po ukończeniu w Warszawie szkoły podchorążych został przydzielony jako oficer w stopniu porucznika do Centralnej Szkoły Wojskowej Gimnastyki i Sportów w Poznaniu, gdzie w latach 1920–1922 pełnił funkcję instruktora gimnastyki, wykładał regulamin fizycznego, gry, był dowódcą kompanii podoficerską, a początkowo jednocześnie prowadził inne kursy Dowództwa Okręgu Generalnego „Poznań”. Został zweryfikowany w stopniu porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1922 został przeniesiony do rezerwy. W 1923, 1924 był oficerem rezerwy 57 pułku piechoty w Poznaniu. W 1934 jako porucznik rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VII.
Po odejściu z wojska w 1922 objął stanowisko nauczyciela wychowania fizycznego w gimnazjum Jana Kantego w Poznaniu, gdzie (z przerwą w czasie II wojny światowej) pracował do przejścia na emeryturę w 1958. Był w okresie międzywojennym związkowym naczelnikiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” na kraj. Wysiedlony został w czasie II wojny światowej do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie prowadził tajne nauczanie rysunków.