W 1436 odnotowany został Wincenty ze Strzeżmina, który toczył proces z Baszkiem kmieciem z Biezdrowa.
W latach 1499–1504 toczył się proces o zniszczenie młyna w Strzyżminie pomiędzy Mikołajem z Opalenicy i Strzeżmina a Sędziwojem Mylińskim. Zatrzymano młynarza Macieja poddanego Sędziwoja, który miał zniszczyć młyn. W 1504 synowie Mikołaja kontynuowali proces z Sędziwojem Mylińskim o 1/4 młyna zwanego „Strzeżmiński Młyn” (oryg. „Strzeschmyensky”), zniszczenie tego młyna, zajęcie 19 miar żyta, zniszczenie folwarku i sadu. Szkody szacowali na kwotę 130 grzywien. W 1514 Jan kustosz katedry poznańskiej oraz jego brat Piotr Opalińscy kupili od Stanisława Mylińskiego oraz jego braci kustosza kruszwickiego Wojciecha, Jana, Piotra, Feliksa i Andrzeja 1/4 młyna w Strzeżminie za 15 grzywien. W 1514 Jan Strzeżmiński sprzedał Piotrowi Ćmachowskiemu wieś Strzyżmin za 350 grzywien.
W 1515 Piotr Ćmachowski sprzedał Kilianowi Chrzypskiemu wieś Strzyżmin za 400 grzywien. W 1521 Kilian zapisał swojej żonie Elżbiecie, córce Jana Ćmachowskiego, po 200 grzywien posagu i wiana na Strzyżminie oraz części Pakawia.