Ze względu na zwyczaj zawierania małżeństw w obrębie rodziny stałym problemem w społeczeństwie Braxi jest skrajnie niski przyrost naturalny, stąd ogromna waga przywiązywana do narodzin dzieci czystej krwi. Ich przeciwnikami w wojnie są mieszkańcy Azei (przypominającej Ateny z okresu wojny peloponeskiej). Azeańczycy są entuzjastami zmian, wprowadzanych do ludzkiego genomu: wskutek programu genetycznego rozwinęli m.in. telepatię oraz doprowadzili do powstania u mieszkańców swojej planety kojarzenia się w pary jeden raz i na całe życie. Są równie obsesyjnie przywiązani do idei czystości rasowej jak mieszkańcy Braxi, choć ich imperium jest wielonarodowe i wielorasowe. Na tym tle Friedman opisuje losy dwójki późniejszych przywódców, Azeanki Anzhy lyu Mitethe i Braxanina Zatara. Od wczesnego dzieciństwa Anzhy łączy ich więź nienawiści i ta nienawiść staje się dla obojga podstawowym bodźcem do rozwoju własnych talentów i osiągania coraz wyższej pozycji w swoich społeczeństwach. Anzha w efekcie staje się najgroźniejszą telepatką w historii Azei, a Zatar zdobywa, jako pierwszy w swoim społeczeństwie, pozycję imperatora.