Dzieło to, Historia filozofii – poglądy filozofów przyrody w 18 księgach, przedstawiające rozwój poglądów na filozofię naturalną, zachowało się tylko we fragmentach.
W okresie hellenistycznym i rzymskim doksografia bardzo się rozwinęła – powstało wtedy bardzo wiele różnego typu wypisów z dzieł dawniejszych filozofów. Często jednak stawała się schematyczna i jałowa, tracąc element polemiczny i analityczny, przedstawiając mniej cele i dowody systemów filozoficznych, a bardziej zbierając materiał czysto erudycyjny. Także w okresie patrystycznym powstawało wiele dzieł doksograficznych, służących często do polemiki z filozofią pogańską – zwłaszcza Refutatio omnium haeresium św. Hipolita, prawdopodobnie dzieło niezależne od Aetiosa.
Specyficzne rozumienie tego terminu zaproponował Grzegorz Kubski. Według niego cechy doksografii starożytnej można odnaleźć w chrześcijańskiej formie wstępu do poszczególnych ksiąg biblijnych, gdzie komentator przybliża sylwetkę hagiografa, okoliczności jego działalności, źródła poglądów oraz cel (z perspektywy historycznej