Jeśli atakujący potrafi ocenić jaką metodę generacji kluczy wybrał szyfrujący, nawet zastosowanie formalnie bezpiecznego algorytmu szyfrowania nie zabezpiecza przed atakiem brute-force.
Ciekawym aspektem odporności na atak brute force jest następująca cecha: algorytm szyfrowania jest tym odporniejszy na atak brute force, im wolniej działa. Jeśli zatem zaszyfrowanie nawet niewielkiego jawnego komunikatu wymaga dużej aktywności obliczeniowej i czasu np. rzędu 1 s, to atak brute force usiłujący sprawdzić wynik szyfrowania tekstu jawnego w celu odgadnięcia klucza straci nieporównanie więcej czasu, przeszukując zbiór możliwych kluczy, niż w wypadku szybkiego algorytmu. Z punktu widzenia użytkownika niska szybkość szyfrowania może wydawać się wadą, a w pewnych wypadkach nawet ograniczać możliwość użycia algorytmu (np. szyfrowanie transmisji dźwięku).
Atak taki jest wykonywalny np.