Rozważmy na przykład budowę drogi. W interesie mieszkańców jest budowa drogi, jednak w tym celu należy wykupić kilka działek. Działki te można kupić w drodze negocjacji z właścicielami, jednak okazuje się, że jeden z nich jest tak emocjonalnie przywiązany do danego terenu, że nie chce sprzedać działki za żadne pieniądze. Sytuacja, w której droga nie powstaje jest efektywna w sensie Pareta, albowiem nie udało się poprawić położenia mieszkańców bez pogarszania położenia jednego z właścicieli.
Innym skrajnym przykładem alokacji efektywnej w sensie Pareta jest taki podział dóbr, w którym wszystkie dobra są u jednej osoby, a pozostałe nie mają nic. Taka alokacja również jest efektywna w sensie Pareta.
Ze względu na powyższe ograniczenia ekonomiści częściej używają innego kryterium efektywności, to jest kryterium Kaldora-Hicksa.
Stabilność ewolucyjna Efektywność w sensie Pareta jest tak ogólna, że zaskakujące wydawałyby się sytuacje, które jej nie wykazują.
Nie zawsze jednak strategia stabilna ewolucyjnie jest efektywna w sensie Pareta.