Ripperda był zwolennikiem aktywnego zniszczenia francusko-brytyjskiego arbitrażu dyplomatycznego w Europie. Zamierzał bezpośrednio w rozmowach z wrogiem – Austrią załatwić problemy, których nie mogli rozwikłać pośrednicy francuscy i brytyjscy. Jego działalność doprowadziła do powstania sojuszu wiedeńskiego (Hiszpania – Austria) i opozycyjnego sojuszu zwanego hanowerskim (Wielka Brytania – Republika Zjednoczonych Prowincji – Francja).
Niełaska Do roku 1727 Europa podzieliła się na dwa obozy. Ripperda miał zostać w 1726 roku aresztowany, za doprowadzenie do niebezpiecznej sytuacji międzynarodowej i za niekorzystne warunki traktatów z Wiedniem. (jednak jako pretekstu użyto oskarżeń o malwersacje – standardowego oskarżenia wysuwanego w takich wypadkach). Został on potraktowany jak kozioł ofiarny. Przed nienawiścią swych mocodawców Ripperda schronił się w brytyjskiej ambasadzie. Ambasador William Stanhope, 1. hrabia Harrington zapytał go czy jest podejrzany o jakieś przestępstwo, na co Ripperda odpowiedział, iż boi się jedynie ataku tłumu. Stanhope pozwolił mu na razie zostać w ambasadzie, po czym wystarał się o audiencję u króla Filipa, który pochwalił postępowanie dyplomaty. Kazał mu jedynie obiecać, że nie pozwoli Ripperdzie uciec.