W odróżnieniu od innych naczelnych człowiek stał się prawie nagi w procesie ewolucji. Wskazuje się na kilka hipotez dotyczących utraty włosów: lepsze radzenie sobie z pasożytami, co brał pod uwagę, ale ostatecznie odrzucił Charles Darwin; gładka skóra mogła być efektem działania doboru płciowego (seksualnego), na co również wskazywał Darwin; wyraźniejsze podkreślenie cech neotenicznych u człowieka jako przedstawiciela naczelnych (koncepcja Lodewijka Louisa Bolka); hipotezy dotyczące termoregulacji: usprawnienie termoregulacji przydatne ze względu na długodystansowe biegi podczas polowań: mechanizm termoregulacji poprzez wzmożone pocenie się podczas pogoni u nieowłosionych przedstawicieli Homo pojawił się według Niny Jablonski u gatunku Homo erectus, 1,8 mln lat temu; usprawnienie perspiracji ze względu na aktywność żerowania w gorących porach dnia; pozbycie się włosów jako skutek allometrii polegającej na tym, że w procesie ewolucji wzrost ciała nie przekłada się na równoległe zwiększanie się liczby narządów, przez co przy większej powierzchni ciała liczba mieszków włosowych jest taka sama.