Za postawę wykazaną w szeregach I Załogi Obrony Lwowa podczas wojny z Ukraińcami, 10 sierpnia 1922 przyznano mu order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie – podpisanym przez kpt. Tadeusza Felsztyna (wz. dowódcy I Załogi Obrony m. Lwowa majora Zdzisława Trześniowskiego, który zginął), czytamy m.in.: W 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 811. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych sanitarnych, grupa lekarzy, przeniesiony do rezerwy z przydziałem w rezerwie do 1 batalionu sanitarnego. 10 listopada 1930 został przeniesiony z rezerwy do pospolitego ruszenia. W 1934 jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto z przydziałem mobilizacyjnym do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie.
Dwudziestolecie międzywojenne thumb|Delegacja Lwowa na audiencji u prezydenta Ignacego Mościckiego 13.09.1936. W centrum: Stanisław Ostrowski (z łańcuchem prezydenta miasta), Ignacy Mościcki, Wołodymyr Decykewyczthumb|Stanisław Ostrowski, przed 1939 thumb|Tablica upamiętniająca Stanisława Ostrowskiego w kościele św.