Iwan Pietrowicz Kozyriewski (, ur. 1688 w Jakucku, zm. w Moskwie) – rosyjski podróżnik polskiego pochodzenia, odkrywca i badacz Wysp Kurylskich.
Wnuk starolitewskiego szlachcica Teodora, który wzięty do niewoli w 1654 pod Smoleńskiem zesłany został do Jakucka. Po uwolnieniu na mocy rozejmu andruszowskiego z Rzecząpospolitą w 1667, Teodor powrócił dobrowolnie do Jakucka, gdzie założył rodzinę i wychowywał syna Piotra. W 1700 Piotr, za zabójstwo swej żony, został zesłany wraz z synem Iwanem na Kamczatkę i wcielony do formacji Kozaków syberyjskich.
Według niektórych źródeł Iwan Kozyriewski wraz z ojcem Piotrem jako pierwsi na świecie zdobyli najwyższą górę Kamczatki i najwyższy wulkan Eurazji, Kluczewską Sopkę, w okresie między 1701 a 1703. Po śmierci ojca, zabitego przez Koriaków w 1704, Iwan wstąpił do oddziału Kozaków, którym od 1707 roku dowodził znany badacz i kolonizator Kamczatki Atłasow. Z powodu okrucieństwo Atłasowa dochodziło wielokrotnie do buntów, w roku 1711 na czele ostatniego z nich stanął Kozyriewski. Atłasowa zabito, a powstańcy zostali zaocznie skazani na śmierć. By uzyskać ułaskawienie, oddział pod dowództwem Kozyriewskiego zgodził się ochotniczo podjąć zbadania i potwierdzenia doniesień Atłasowa o istnieniu Wysp Kurylskich.