Siły lotnicze Surinamu należą do najmłodszych na świecie. Powstały w 1982 roku.
Historia Po uzyskaniu niepodległości w 1975 roku Wojsko Surinamu stało się Surinamskimi Siłami Zbrojnymi (holenderski : Surinaamse Krijgsmacht). Po zamachu stanu 25 lutego 1980 roku Siły zbrojne przekształciły się w Armię Narodową (holenderski: Nationaal Leger). W 1982 roku Siły Powietrzne Surinamu zostały zmuszone jako dywizja Armii Narodowej Surinamu. Jej pierwszym dowódcą był porucznik Eddie Alenso Savalie Djoe, który pełnił tę funkcję od 1983 do 1989 roku. W 1982 roku Siły Powietrzne zakupiły swój pierwszy śmigłowiec MD-500D (369D) do patrolowania misji, choć wkrótce rozbił się w marcu tego roku, zabijając wówczas wszystkich pięciu członków załogi na pokładzie samolotu (majora Henka Fernandesa, podporucznika Normana de Mirandy, żołnierza Tjon a Kon oraz żołnierza Kowida i amerykańskiego pilota Foster Forda). Trzy miesiące później, Siły Powietrzne Surinamu nabyły czterech Pilatus Britten Norman BN-2B Defender. W 1986 roku antyrządowa działalność partyzancka Jungle Commando skłoniła rząd do zakupu dwóch helikopterów Aérospatiale SA.316B Alouette III od Portugalskich Sił Powietrznych, z których jeden został rozbity. Wkrótce w tym samym roku zamówiono trzy samoloty Pilatus PC-7 na misje przeciw powstańcom.