Od 21 września 1936 do 15 lipca 1937 był słuchaczem Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu, a następnie odbył praktykę w 3 pułku strzelców konnych w garnizonie Wołkowysk.
W kampanii wrześniowej początkowo w 3 pułku strzelców konnych, a następnie w 102 pułku ułanów Rezerwowej Brygady Kawalerii „Wołkowysk”. 25 września jego oddział przekroczył granicę z Litwą i został internowany. Przebywał w obozach w Rakiszkach, Wiłkowyszkach (wiosna 1940) a następnie, po przyłączeniu Litwy do Związku Radzieckiego, w Kozielsku i Juchnowie (Pawliszczew Bor). Następnie trafił do obozu na Półwyspie Kola.
W wyniku umowy między rządem Polski i Związku Radzieckiego w 1941 roku opuścił go i popłynął do Archangielska. Na początku września 1941 roku trafił do Tatiszczewa, gdzie tworzyła się 5 Wileńska Dywizja Piechoty. 3 kwietnia 1942 roku wylądował w Persji. W połowie czerwca był już w Egipcie a następnie w Iraku. Po ukończeniu kursu broni pancernej otrzymał przydział do 15 pułku ułanów poznańskich. Jako oficer tego pułku brał udział w kampanii włoskiej, w tym w bitwie o Monte Cassino, w maju 1944.