W pierwszych dniach maja dostał się do niewoli amerykańskiej.
Po wojnie Po zakończeniu wojny zamieszkał w Monachium, współpracując z amerykańskim wywiadem wojskowym. Następnie wyjechał do USA. W 1959 r. zostały opublikowane jego wspomnienia pt. Czorni zaporożci – pro tiażkyj i sławnyj szlach połku czornoszłycznykiw u 1919 – 1920 rokach. 1 lutego 1961 r. Rząd URL na wychodźstwie awansował go na generała porucznika. Zmarł 23 kwietnia 1965 r. w Waszyngtonie. Pochowany został na prawosławnym cmentarzu ukraińskim South Bound Brooke w stanie New Jersey.
Przypisy
Bibliografia Р. М. Коваль: Дяченко Петро Гаврилович. [w:] Енциклопедія Сучасної України. T. 8 : Дл – Дя. Kijów, 2008, s. 594–595.
Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Obrońcy Grodna (1939) Kategoria:Ukraińscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Ukraińscy generałowie Kategoria:Ukraińscy oficerowie kontraktowi WP Kategoria:Oficerowie Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (Ukraińska Republika