W 1980 współtworzył i do 1981 działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów na UW, w 1981 został wybrany do Krajowej Komisji Koordynacyjnej NZS.

Po przemianach politycznych z 1989 pracownik wydawnictw oraz dziennikarz, pracował lub współpracował z takimi czasopismami jak „Gazeta Polska”, „Głos”, „Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza”, „Ład”, „Źródło” i inne. Od 27 grudnia 1991 do 31 maja 1992 był rzecznikiem prasowym rządu Jana Olszewskiego w randze podsekretarza stanu w URM. W opinii Antoniego Dudka jako rzecznik rządu unikał kontaktów z dziennikarzami. W kadencji 2005–2008 był członkiem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

W 2007 powołany przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego w skład Komisji Weryfikacyjnej ds. byłych pracowników i żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych. Zatrudniony w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego (2006–2010), następnie m.in. w biurze poselskim Antoniego Macierewicza i centrali Prawa i Sprawiedliwości. Od 2010 doradca powołanego przez parlamentarzystów PiS zespołu parlamentarnego ds. zbadania przyczyn katastrofy Tu-154M w Smoleńsku. W 2016 został członkiem Podkomisji ds.