W 1882 roku nadzorował uruchomienie 23-calowego refraktora Clarka w Halsted Observatory w Princeton, wykorzystując go 6 grudnia do obserwacji tranzytu Wenus. W 1887 roku zorganizował wyprawę do Rosji w celu obserwacji zaćmienia Słońca (uniemożliwionej przez warunki pogodowe) i wizytował europejskie obserwatoria. Ponownie organizował ekspedycję na zaćmienie Słońca 28 maja 1900 roku do Wadesboro w Karolinie Północnej. W 1895 roku dołączył do rady doradczej nowo utworzonego czasopisma „Astrophysical Journal”.
Publikacje W 1872 roku opublikował broszurę The Sun and the phenomena of its atmosphere. W 1881 roku wydał popularnonaukową książkę The Sun, która doczekała się licznych tłumaczeń. W 1888 roku ukazał się jego podręcznik akademicki General Astronomy, sprzedany w nakładzie około 30 000 egzemplarzy. Na jego podstawie opracował uproszczone wersje: Elements of Astronomy (1890), Lessons in Astronomy (1891) oraz Manual of Astronomy (1902).
Ostatnie lata życia Za badania spektroskopowe w 1891 roku otrzymał Medal Janssena, przyznawany przez Francuską Akademię Nauk. W trakcie kariery przyznano mu stopnie honorowe takich uczelni jak Columbia, Dartmouth i Western Reserve.