Melampus (Μελάμπους) – w mitologii greckiej wieszczek. Syn Amytaona i Idomeny, mąż jednej z Projtyd, przodek rodu wieszczków.

Rodowód Melampus był wnukiem Kreteusa i Tyro, synem Amytaona i Idomeny. Jego brat nosił imię Bias.

Rodowód Melampusa wedle Grimala.

Etymologia Po porodzie matka ułożyła swego syna w cieniu, jednak jego nogi wystawały na słońce. W efekcie dziecku nadano imię Czarnonogi, czyli Melampus.

Węże w dzieciństwie Pewnego dnia jeszcze w dzieciństwie Melampus znalazł martwego węża płci żeńskiej. Wedle jednej z wersji mitu chłopiec przebywał wtedy w gościnie Polyfatesa. Składano właśnie ofiarę i podczas tego rytuału ludzie króla uśmiercili samicę węża. Monarcha polecił Melampusowi zakopać zwłoki. Chłopak pochował je, a właściwie spalił zwłoki na stosie. Nadto zajął się potomstwem zmarłego zwierzęcia. Kiedy już dorosły, dzieci zmarłego węża odwdzięczyły się dobrodziejowi ich rodzica za pogrzeb i za to, że je wychował. Kiedy Melampus położył się do snu, węże polizały swymi językami uszy śpiącego, oczyszczając je. Zbudziwszy się, Melampus zorientował się, że jest teraz w stanie zrozumieć mowę ptaków, owadów i zwierząt lądowych.