Lech Henryk Dymarski (ur. 18 października 1949 w Poznaniu) – polski poeta, działacz opozycji demokratycznej w PRL, samorządowiec.

Życiorys Absolwent Wydziału Filologicznego UAM w Poznaniu (1977) i studium scenariuszowego PWSFTviT w Łodzi (dyplom w 1980). Związany z Teatrem Ósmego Dnia i Nową Falą.

W 1975 zbierał podpisy pod listem przeciwko zmianom w Konstytucji PRL, od 1976 współpracował z KOR-em, rozpowszechniał jego wydawnictwa. W 1977 zorganizował protest przeciwko zwolnieniu Stanisława Barańczaka z UAM. Publikował w „Zapisie”, „Pulsie”, „Krytyce”, paryskiej „Kulturze”, rosyjskim „Kontiniencie”.

Podczas wydarzeń sierpniowych w 1980 przyłączył się do skierowanego do władz komunistycznych apelu 64 naukowców, literatów i publicystów o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami. Zbierał również podpisy pod Listem intelektualistów poznańskich popierających strajki w Stoczni Gdańskiej. Przywiózł z Gdańska materiały i organizował poznańskie struktury „Solidarności”. Był członkiem Krajowej Komisji Porozumiewawczej, późniejszej Komisji Krajowej „S”, a także dziesięcioosobowego Krajowego Komitetu Strajkowego. Współredagował „Solidarność Wielkopolski” (1980–1981).