Victor Dyk (ur. 31 grudnia 1877, zm. 14 maja 1931) – czeski poeta, prozaik, polityk i prawnik, wolnomularzLudwik Hass, Ambicje rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905-1928. Warszawa 1984, s. 218.
Edukację rozpoczął w jednym z praskich gimnazjów, ukończył studia na wydziale prawa Uniwersytetu Karola. Do około 1905 roku należał do grupy poetyckiej zwanej "Anarchistyczni Burzyciele".
Działalność polityczną rozpoczął w 1911 roku; podczas I wojny światowej był więziony w Wiedniu za działalność w ruchu oporu przeciwko państwu Austro-Węgierskiemu. W 1918 roku był jednym z założycieli czeskiej partii narodowo-demokratycznej. Zaliczał się do konserwatystów.
W okresie Pierwszej Republiki Czechosłowackiej był jednym z najbardziej aktywnych przeciwników rządu Tomáša Masaryka.
Zmarł na niewydolność serca pływając w okolicach wyspy Lopud w Jugosławii.
Prace thumb|Pomnik w miejscowości Mělník thumb|Grób Viktora Dyka thumb|Tablica pamiątkowa w Pradze Poezja A porta inferi, 1897 Síla života, 1898 Marnosti, 1900 Satiry a sarkasmy, 1905 Milá sedmi loupežníků, 1906 Pohádky z naší vesnice, 1910 Giuseppe Moro, 1911 Zápas Jiřího Macků, 1916 Noci chiméry, 1917 Devátá vlna 1930 Lehké a těžké kroky 1915 Anebo 1917 Okno 1921 Poslední rok 1922