Skalniak karłowaty (Petrogale concinna) – gatunek ssaka z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae). Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) sklasyfikowała skalniaka w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych jako gatunek zagrożony (EN).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1842 roku angielski przyrodnik John Gould nadając mu nazwę Petrogale concinna. Miejsce typowe według oryginalnego opisu to „północno-zachodnie wybrzeże Australii” (), tj. rzeka Victoria, Australii Zachodnia, w Australia. Holotyp to skóra i czaszka dorosłego samca (sygnatura BMNH 42.5.26.20) z kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, przywieziony do Wielkiej Brytanii przez oficera służącego na HMS Beagle.
P. concinna wraz z P. brachyotis, P. wilkinsi i P. burbidgei tworzą grupę gatunkową brachyotis. Ważność podgatunków wymaga badań z kompleksowymi danymi morfologicznymi i molekularnymi; wstępne dane oparte na sekwencjach mtDNA sugerują, że podgatunki canescens i monastria są bardzo rozbieżne i nie są monofiletyczne.