Albatros D.II – niemiecki samolot myśliwski z okresu I wojny światowej. Był ulepszoną wersją samolotu Albatros D.I, do którego wprowadzono zmiany mające na celu m.in. poprawienie widoczności z kabiny pilota (w tym celu obniżono górny płat, przysuwając go bliżej kadłuba). Samolot wyposażony był w sześciocylindrowy, chłodzony wodą silnik Mercedes D.III o mocy 160 KM i wyposażony w dwa synchronizowane karabiny maszynowe lMG 08.
thumb|left|Silnik Mercedes D.IIIa eksponowany w MLP w Krakowie thumb|left|Replika Albatrosa D.II w polskich barwach W sierpniu 1916 r. zamówiono pierwsze 100 egzemplarzy samolotu. Wkrótce wszedł on do służby bojowej. Z samolotów tych uformowano po raz pierwszy w niemieckim lotnictwie wyspecjalizowane eskadry myśliwskie, zapewniające większą skuteczność podczas walk. Podobne eskadry istniały w lotnictwie alianckim (francuskim i brytyjskim) już od 1915 r. Dowódcą eskadry Jagdstaffel 2 (w skrócie Jasta 2) został we wrześniu 1916 roku Oswald Boelcke, jeden z niemieckich asów myśliwskich I wojny światowej. W eskadrze latali m.in.: Manfred von Richthofen (późniejszy czołowy as niemiecki), Erwin Böhme i Hans Reimann.