Dydelf (Didelphis) – rodzaj ssaków z podrodziny dydelfów (Didelphinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 30–50,1 cm, długość ogona 29–47 cm; masa ciała 0,5–5,9 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 10. wydaniu Systema Naturae, publikacji swojego autorstwa poświęconej systematyce zwierząt, roślin i minerałów. Linneusz wymienił kilka gatunków – Didelphis philander , Didelphis marsupialis , Didelphis Opossum , Didelphis murina i Didelphis dorsigera (= Didelphis murina ) – nie wskazując gatunku typowego; Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Didelphis marsupialis .
Etymologia Didelphis: - di- ‘podwójny’, od δις dis ‘dwukrotny’, od δυο duo ‘dwa’; δελφύς delphys ‘łono, macica’. Sarigua: , od br. Sarigueya, çarigueia lub çarigueira ‘opos’. Gatunek typowy: Muirhead wymienił dziewięć gatunków, nie wskazując gatunku typowego, w tym: Didelphis marsupialis , Didelphis cancrivora (= Didelphis marsupialis ) oraz Didelphis virginiana . Thylacotherium: gr. θυλακος thulakos ‘woreczek, kieszonka’;