Szarffenbergowie – rodzina z tradycjami drukarskimi, księgarskimi, drzeworytniczymi i papierniczymi, działająca w Krakowie, Wrocławiu, Nysie, Łużycach i Zgorzelcu.
Marek Szarffenberg (zm. 1545) – senior rodu działający współcześnie z Janem Hallerem. Długi czas zajmował się handlem księgarskim, finansował nakłady Unglera, Wietora. Dopiero w 1543, tuż przed śmiercią, uruchomił własną drukarnię. W 1524 ukazał się brewiarz Breviarium Cracoviense, wspólne dzieło Hallera, Szarffenberga i Wietora – był to wyraz współpracy krakowskich drukarzy. Marek rozszerzył zakres swojej działalności – prócz agend księgarskich i drukarni założył warsztat introligatorski. Nabył również dwie papiernie pod Krakowem. Swoich synów, Stanisława i Mikołaja, wykształcił na drukarzy, a że pracowali w oficynie ojca, drukarnia do 1565 nazywała się Oficyną Dziedziców Marka Szarffenberga. Najwybitniejszym ich dziełem jest tak zwana Biblia szarffenbergowska lub Biblia szarffenbergerowska (1561), inaczej Biblia Leopolity (nazwisko tłumacza i redaktora Jana Kasprowicza Nycza ze Lwowa). Synowie Marka, w 1554 nobilitowani przez cesarza rzymskiego Ferdynanda I, zmienili nazwisko Szarffenberg na Szarffenberger i zaczęli używać herbowego sygnetu drukarskiego. Po śmierci matki, Agnieszki, bracia rozdzielili się. Stanisław został w domu ojcowskim (przy ul. św.