Ponieważ nie znano wtedy jeszcze fotografii kolorowej członek niemieckiej rodziny Betel, Wilhelm Schumann, kolorował czarno-białe zdjęcia oraz namalował wiele nowych przeźroczy, inspirując się ilustracjami z najnowszych publikacji Towarzystwa Strażnica. W 1927 roku Hans Decker wzbogacił Fotodramę Stworzenia informacjami z nowej książki Towarzystwa Strażnica pt. „Stworzenie”, a nawet zaczerpnął z niej tytuł Dramat Stworzenia. Muzykę do tej wersji opracował Erich Frost. Dodano też nowy film. Film trwał 8 godzin, a projekcja była podzielona na części i odbywała się przez kilka kolejnych wieczorów. Na premierze projekcji filmu w berlińskim Pałacu Sportu obecnych było około 10 tysięcy widzów. W 1931 roku Środkowoeuropejskie Biuro Oddziału w Bernie w Szwajcarii opracowali podobne programy dla innych krajów Europy. Dlatego też Dramat stworzenia, oprócz Niemiec, był wyświetlany w Austrii, Czechosłowacji, Francji, Holandii, Luksemburgu, Szwajcarii i Jugosławii, a także prezentowany niemieckojęzycznym widzom w innych krajach, w tym w Polsce. Wraz ze zmieniającą się sytuacja w Europie, w filmie uwzględniano bieżące wydarzenia. Kiedy rodzina Świadków Jehowy o nazwisku Denz przemyciła z Niemiec do Szwajcarii raporty o prześladowaniu Świadków Jehowy, te informacje znalazły się w Dramacie stworzenia.