mały|Rzekomy arktyczny kontynent, przedstawiony na mapie Gerarda Merkatora z 1595 roku Hiperborea, Hyperborea () – w mitologii greckiej legendarna kraina, która miała znajdować się daleko na nieokreślonej północy, za siedzibą wiatru północnego – Boreasza. Była to w wierzeniach Greków kraina wiecznej szczęśliwości, raj na ziemi, o błogosławionym klimacie, dającym bez wysiłku wszystko, co trzeba. Jej mieszkańcy, Hiperboreadzi, prowadzili beztroskie i szczęśliwe życie, wolne od chorób i cierpień, a nasyciwszy się nim, odbierali je sobie, skacząc ze skały w morzePomponiusz Mela, O położeniu krajów świata księga 3, 37..
Hekatajos z Miletu umiejscowił na swojej mapie świata, pod koniec VI wieku p.n.e., Hiperboreę na północ od Tracji, za Górami Ryfejskimi. Hekatajos z Abdery przedstawiał mieszkańców Hiperborei w swoim traktacie O Hiperborejczykach (którego tylko fragmenty dotrwały do naszych czasów), jako rzeczywisty lud mieszkający gdzieś na dalekiej wyspie Oceanu Północnego.
Teopomp z Chios utrzymywał, iż Hiperborejczycy są szczęśliwi (), lecz – w opinii najeźdźców zza morza – biedni i nędzni ()Streszczenie zachowane w Opowiadaniach różnych Aeliana III, 18, tłumaczenie: Ludwik Zajdler Atlantyda, rozdział Kto się napije wody z tego źródła może umrzeć ze śmiechu..
W istnienie Hiperborejczyków powątpiewał Herodot,