Wśród kandydatów tzw. „mandatowej części listy” znaleźli się głównie dotychczasowi deputowani, m.in. były wicepremier Mykoła Tomenko, niedawny socjalista Josyp Winski, były szef Służby Bezpieczeństwa Ukrainy Ołeksandr Turczynow, były minister gospodarki Serhij Teriochin, grupa posłów-oligarchów, którzy do czasu pomarańczowej rewolucji wspierali Leonida Kuczmę (tj. Kostjantyn Żewaho (znajdujący się w pierwszej dziesiątce w rankingu najbogatszych Ukraińców), Tariel Wasadze (prezes konsorcjum UkrAvto), Bohdan Hubski (partner biznesowy Wiktora Medwedczuka nazywany kasjerem kuczmowskim) i inni)Lista kandydatów BJuT na stronie oficjalnej.
Średnie ugrupowania Socjalistyczna Partia Ukrainy (ukr. Соціалістична Партія України), lider: przewodniczący Rady Najwyższej Ołeksandr Moroz – postkomunistyczna partia lewicowa, do połowy 2006 pozostawała w ścisłym porozumieniu z innymi „pomarańczowymi” ugrupowaniami. Później w koalicji z Partią Regionów. Komunistyczna Partia Ukrainy (ukr. Комуністична Партія України), lider: Petro Symonenko – ugrupowanie koalicji rządowej otwarcie odwołujące się do ideologii komunistycznej. Postępowa Partia Socjalistyczna Ukrainy (ukr. Прогресивна соціалістична партія України), lider Natalija Witrenko – populistyczne prorosyjskie stronnictwo.