Tarnawa – polski herb szlachecki, używany przez kilkadziesiąt rodzin. Znane jest tylko jedno powiązane z nim zawołanie – identyczne jak nazwa – Tarnawa. Występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej i poznańskiej. Wizerunki tego herbu pochodzą dopiero z początku XVI wieku, choć z nazwy znany był już 100 lat wcześniej. Najbardziej znaną rodziną używającą tego herbu byli Malczewscy.
Opis herbu Kasper Niesiecki blazonuje herb następująco:
Opis zbudowany z uwzględnieniem zasad współczesnego blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego, wygląda następująco: W polu czerwonym krzyż grecki srebrny, pod którego lewym ramieniem półksiężyc złoty.
Hełm z koroną i labrami, w klejnocie pięć strusich piór.
Uwagi dotyczące godła herbowego Herb przedstawiano na różne sposoby na przestrzeni wieków, swobodnie interpretując szczegóły takie jak kształt krzyża i ułożenie księżyca.
W części herbarzy, godło herbu Tarnawa, ukazywane jest jako krzyż grecki (luzem) – to znaczy nie dotykający krawędzi tarczy, podczas gdy mamy do czynienia z figurą zaszczytną, która wypełnia całe pole tarczy.
Historia Najwcześniejsze wzmianki Najstarszy zapis dotyczący herbu pochodzi z 1406, zaś najstarsza pieczęć z 1507 (Zygmunta z Targowiska).