Mauser M1914 – niemiecki pistolet samopowtarzalny. Używany przez armię niemiecką w czasie I i II wojny światowej.
Historia W następstwie sukcesu rynkowego kieszonkowego pistoletu Mauser M1910 kalibru 6,35 mm Browning w zakładach Mausera rozpoczęto prace nad większym pistoletem kalibru 7,65 mm Browning. Dostosowując M1910 do zasilania nabojem większego kalibru zwiększono jego wymiary, a także wprowadzono szereg zmian konstrukcyjnych wynikających z doświadczeń z już wyprodukowanymi pistoletami M1910. Z zewnątrz najbardziej widocznymi zmianami był zastąpienie rowków służących do odciągania broni wypukłymi, pokrytymi drobnymi rowkami uchwytami (rozwiązanie przejęte z prototypowego Mausera M1912/14) i muszki słupkowej – pryzmatyczną. Przekonstruowano także mechanizm spustowy upraszczając jego rozkładanie, a iglicę połączono z żerdzią sprężyny uderzeniowej (osobna żerdź sprężyny w M1910 wypadała z zamka i bywała gubiona).
Pierwsza partia pistoletów M1914 powstała w drugiej połowie 1913 roku i liczyła 2800 sztuk. Pistolety tej wersji miały lufy o długości od 95 do 112 mm i wyraźny garb na górnej powierzchni zamka.