W 1518 roku przyjął święcenia kapłańskie i rozpoczął działalność duszpasterską. Zasłynął jako kaznodzieja. Posłuszeństwo regule zakonu i aktywność w życiu wspólnoty zaowocowały piastowaniem stanowisk przełożonego w Salamance, Burgos i Valladolid. Jako wizytator prowincji kastylijskiej dokonał jej reformy. W następnych latach pełnił obowiązki prowincjała w prowincji andaluzyjskiej i kastylijskiej. Wykładał teologię na Uniwersytecie w Salamance w Kolegium augustiańskim, a w październiku 1544 na wniosek króla Karola V Habsburga papież Paweł III powołał go na stolicę biskupią Walencji, na której zasiadł z tytułem arcybiskupa.
Żyjąc w ubóstwie cieszył się wielkim zaufaniem współbraci i stał się godnym naśladowania przykładem pobożności i prostoty. Tomasz był autorem komentarzy do Pieśni nad pieśniami, kazań maryjnych i sześciu utworów o charakterze ascetyczno-kaznodziejskim w języku kastylijskim. Jego dzieła – sześć tomów Opera omnia (po łacinie) zostały opublikowane w Manili w 1881 roku.