Klasyfikacja Bibliograficzna Blissa (KBB) – klasyfikacja bibliograficzna stworzona przez amerykańskiego bibliotekarza Henry'ego Blissa, opublikowana w 1935 roku, po gruntownych badaniach nad teorią i użytecznością klasyfikacji. Według Blissa układ klasyfikacji bibliograficznej powinien być zgodny z klasyfikacją nauk.
Cechy KBB ujęcie każdej z dziedzin w czterech aspektach: filozoficznym, naukowym, praktycznym, historycznym, możliwość wyboru, która pozwala w zależności od rodzaju księgozbioru czy potrzeb czytelniczych na umieszczenie tych samych zagadnień w kilku działach.
Układ KBB Klasyfikacja składa się z 9 klas oznaczonych cyframi arabskimi przeznaczonych do klasyfikacji różnych części księgozbioru:
1 księgozbiory podręczno-informacyjne gromadzone w czytelniach 2 bibliologia, dokumentacja i biblioteki 3 zbiory wyselekcjonowane lub specjalne zbiory umieszczone w oddzielnych pomieszczeniach 4 księgozbiory działowe lub filie biblioteczne 5 dokumenty lub archiwa rządowe, instytucji 6 czasopisma 7 miscellanea 8 zbiory o znaczeniu historycznym, materiały bibliograficzne 9 książki antykwaryczne
Klasy dzielą się na działy, które tworzą drugą część schematu.