thumb|Wejście Pierwszej Kompanii Kadrowej do Kielc, sierpień 1914. Bolesław Wieniawa-Długoszowski thumb|upright|Józef Piłsudski i por. Bolesław Wieniawa-Długoszowski, 1916 thumb|Józef Piłsudski podczas wizyty w Poznaniu 27.X.1919. Z lewej: gen. Józef Dowbor-Muśnicki, z prawej mjr Bolesław Wieniawa-Długoszowski, Władysław Seyda (w ubraniu cywilnym) thumb|Bolesław Wieniawa-Długoszowski, Józef Piłsudski, Aleksander Prystor, Wacław Stachiewicz. Plac Saski, 31 maja 1926 thumb|Bolesław Wieniawa-Długoszowski (drugi od prawej) obok Józefa Becka (drugi od lewej) podczas spotkania legionistów w Krakowie,lata 30. thumb|Wieniawa-Długoszowski Bolesław Ignacy Florian Wieniawa-Długoszowski (ur. 22 lipca 1881 w Maksymówce, zm. 1 lipca 1942 w Nowym Jorku) – generał dywizji Wojska Polskiego, dyplomata, poeta, lekarz, dziennikarz, wolnomularz. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Był osobistym adiutantem i jednym z najbliższych współpracowników Józefa PiłsudskiegoLudwik Hass, Ambicje rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905–1928, Warszawa 1984, s. 232.. W latach 1921–1922 attaché wojskowy przy Poselstwie RP w Bukareszcie. W latach 1938–1940 ambasador RP we Włoszech.