W pierwszej połowie 1943 odszedł wskutek nieporozumień na tle spraw personalnych i organizacyjnych i zaczął działać na własną rękę, co przyszło mu łatwo, gdyż znano go w całej okolicy.
Od czerwca 1944 był dowódcą oddziału partyzanckiego Batalionów Chłopskich na Kielecczyźnie, z którym przyłączył się do Armii Ludowej, wchodząc w skład 1 Brygady AL Ziemi Krakowskiej, na zasadach autonomicznych.
Za swoje radykalne poglądy był prześladowany przez Narodowe Siły Zbrojne. Pod jego nieobecność, jego oddział kwaterujący w okolicach Skrobaczowa 17 lipca 1944 został zaatakowany przez 204. Pułk NSZ Ziemi Kieleckiej. W czasie bratobójczej walki zginęło 5 ludzi, a 8 odniosło rany. W czasie swej działalności używał pseudonimów: „Mścisław”, „Górka” i „Dziadek”.
Od sierpnia 1944 do stycznia 1945 kierował Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach. Od 31 grudnia 1944 do 1 kwietnia 1945 pełnił funkcję Ministra Administracji Publicznej w Rządzie Tymczasowym RP. Od 1944 do 1947 był posłem do Krajowej Rady Narodowej, w latach 1946–1947 członkiem NKW SL, a od 1947 do 1952 posłem na Sejm Ustawodawczy. Pełnił również różne funkcje w satelickim wobec Polskiej Partii Robotniczej Stronnictwie Ludowym (od 23 listopada 1944 do 26 marca 1945 był prezesem NKW stronnictwa). Od 1949 należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.