W 1934 wycofał się z życia politycznego.
We wrześniu 1910 otrzymał tytuł obywatelstwa honorowego miasta Łańcut. 11 listopada 1937 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski („za zasługi na polu pracy społecznej”)..
Po zakończeniu II wojny światowej, zamieszkując w Haczowie, w 1945 był nakłaniany przez małopolskich działaczy Stronnictwa Ludowego do zaangażowania się na rzecz tej partii, powtórnego wydawania „Przyjaciela Ludu” oraz do wydania apelu do mas chłopskich o poparcie SL, co nie zostało zrealizowane. Przed śmiercią nawrócił się na wiarę katolicką. Zmarł 17 lutego 1946 w Krośnie i został tam pochowany na miejscowym cmentarzu komunalnym.
Upamiętnienie Został patronem ulic w Białej Podlaskiej, Sanoku i Krośnie. Z inicjatywy Józefa Putka w 1946 z okazji pięćdziesiątej rocznicy Ruchu Ludowego, wydana została seria znaczków pocztowych, m.in. z podobizną Jana Stapińskiego. 21 kwietnia 1985 szkole podstawowej w Długiem nadano patronat Jana Stapińskiego.
Przypisy
Bibliografia
Jan Stapiński. W: Polski Słownik Biograficzny. T. XLII.
Linki zewnętrzne Przemówienie sejmowe Jana Stapińskiego z 8 czerwca 1919 w sprawie reformy rolnej Publikacje Jana Stapińskiego w serwisie Polona.pl