mały|Grób Stanisława Dąbrowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Stanisław Zbigniew Dąbrowski (ur. 12 kwietnia 1947 w Sokołowie Podlaskim, zm. 9 stycznia 2014 w Warszawie) – polski prawnik, sędzia Sądu Najwyższego orzekający w Izbie Cywilnej, poseł na Sejm X kadencji (1989–1991), przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa (2006–2010), w latach 2010–2014 pierwszy prezes Sądu Najwyższego i z urzędu przewodniczący Trybunału Stanu.
Życiorys Syn Tadeusza i Anny, urodził się w rodzinie sędziego i nauczycielki. Ukończył liceum ogólnokształcące w rodzinnym mieście, a następnie w 1970 studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1974 był sędzią kolejnych szczebli, rozpoczynając pracę w Sądzie Rejonowym w Węgrowie. Od 1980 do 1990 orzekał w Sądzie Wojewódzkim w Siedlcach. W 1980 wstąpił do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, pełnił funkcję przewodniczącego Międzyzakładowej Komisji „S” dla okręgu Sądu Wojewódzkiego w Siedlcach, był również członkiem Krajowej Komisji Koordynacyjnej Pracowników Wymiaru Sprawiedliwości.