Freud określił ją mianem „prawdziwej twórczyni metody psychoanalitycznej”.
Do Josefa Breuera trafiła po raz pierwszy w listopadzie 1880Hirschmüller, A. (1978). Physiologie und Psychoanalyse in Leben und Werk Josef Breuers.Berlin: Huber (s.353)., w związku z nerwowym kaszlem, chociaż jej problemy zaczęły się już w połowie lipca 1880. Początkowo miała problemy z mową, ale z czasem jej stan się pogarszał. Josef Breuer rozpoznał u niej dwa stany świadomości. Jeden, w którym bez żadnych problemów rozpoznawała otoczenie. Była w tym stanie „humorzasta” i melancholiczna, ale nie przejawiała żadnych zaburzeń. W drugim stanie przeżywała halucynacje, miała bóle głowy, kompleksowe zaburzenie widzenia, paraliż mięśni karku oraz braki czucia w rękach i nogach. Jej problemy z mową zaczęły się rozszerzać. Początkowo powtarzała słowa, robiła długie pauzy w zdaniach. Później przestała mówić poprawnie gramatycznie, aż w końcu zaniemówiła na dwa tygodnieJ. Breuer, S. Freud,Studia nad histerią, przełożył Robert Reszke, Wydawnictwo KR, Warszawa 2008 (s. 24–25)..