wszystkie wyjaśnienia, co nawet znajduje swoje potwierdzenie w Studien über Hysterie:
Tak jak myślałem, została urażona i zdecydowała się o tym nie mówić. Kiedy zacząłem to podejrzewać, zacząłem naciskać, żeby mi o tym opowiedziałaJ. Breuer, S. Freud, Studia nad histerią, przeł. Robert Reszke, Wydawnictwo KR, Warszawa 2008 (s. 25).
Co więcej, MacmillanMacmillan,M. (1997) Freud Evaluated. MIT Press edition. porównał oryginalne zapiski Breuera z sesji terapeutycznych z Anną O.Przedruk znajduje się w: Hirschmüller, A. (1978). Physiologie und Psychoanalyse in Leben und Werk Josef Breuers. Berlin: Huber., z tym co zostało opisane w Studien über HysterieJ. Breuer, S. Freud, Studia nad histerią, przeł. Robert Reszke, Wydawnictwo KR, Warszawa 2008.. Okazało się, że w żadnej wypowiedzi pacjentki nie ma emocjonalnych reakcji na opowiadane przez nie historie. Macmillan pokazuje w swojej książce, że emocjonalne reakcje do opisywanych historii były dodawane przez Freuda i Breuera dopiero w 1895. Tyczy się to zarówno opisów śmierci ojca, historii ze spaniem w skarpetkach, jak i reakcji na picie psa ze szklanki. Z jego oryginalnych zapisków wynika, że ulgę Annie O. przynosiło omawianie problemów, a nie wyzwolenie wypartych emocji. Według Malcolm Macmillana, Josef Breuer sugerował Annie O.