(Wj 2,16-21Wj 2,16-21, Wj 3,1, Wj 18,12, Wj 18,17-23, Wj 18,24; według IV wydania Bibi Tysiąclecia, Wydawnictwo Pallottinum, .)
Do Jetry należały stada, które pasł Mojżesz, kiedy dostrzegł Krzew gorejący i otrzymał polecenie, że ma udać się do faraonai wyprowadzić Izraela z Egiptu (Wj 3,1).
Po wyjściu z Egiptu, Jetro wraz z Seforą i synami Mojżesza dołączył do obozu Izraelitów w Refidim, gdzie dokonał ofiary całopalnej. Następnie Jetro, teść Mojżesza, złożył Bogu całopalenia i ofiary biesiadne. Aaron i wszyscy starsi z Izraela przyszli i brali udział z teściem Mojżesza w uczcie przed Bogiem. (Wj 18,12)
Doradzał także Mojżeszowi, aby ustanowił przełożonych nad Izraelem, a sam zajął się jedynie najważniejszymi sprawami (Wj 18,17-23). Po ustaleniu przywódców Kapłan Jetro opuścił Mojżesza i udał się z powrotem do Madianu (Wj 18,24).
Jetro w Koranie Jetro utożsamiany jest ze wspominanym w Koranie Szoajbem (arab. شعيب, Szu'ajb). Według 7 i 11 Sury Koranu, został on posłany z misją do swoich rodaków, Madianitów (7:83; 11:85-88). Posłałem Szoajba do jego braci Madianitów.