Gwidon I de Dampierre (ur. ok. 1226, zm. 7 marca 1304) – hrabia Flandrii i margrabia Namur, młodszy syn Wilhelma II z Dampierre i hrabiny Małgorzaty II, córki cesarza łacińskiego Baldwina I.
Życiorys Urodził się około 1226 r. Po śmierci swojego starszego brata Wilhelma podczas turnieju w 1251 r., Gwidon został współwładcą Flandrii u boku swojej matki. W tym czasie trwał konflikt między potomkami Małgorzaty z jej dwóch małżeństw, który próbował rozwiązać król Francji Ludwik IX. Potomkowie Małgorzaty z jej pierwszego małżeństwa z Bouchardem IV d’Avesnes mieli objąć rządy w Hainaut, natomiast potomkowie Małgorzaty i Wilhelma de Dampierre mieli rządzić we Flandrii. Gwidon i Małgorzata nie pogodzili się jednak z takim werdyktem i toczyli wojnę z Janem I d’Avesnes, synem Małgorzaty z pierwszego małżeństwa. Wojna zakończyła się w 1253 r. klęską Gwidona pod Walcheren. Gwidon dostał się do niewoli i przebywał tam do 1256 r., kiedy został uwolniony w wyniku mediacji Ludwika IX po rezygnacji z praw do Hainaut.