W ten sposób powstać miało według pierwszej koncepcji 9, ostatecznie aż 12 związków operacyjnych, podległych bezpośrednio wodzowi naczelnemu.

Wobec podjętej oceny działań przeciwnika, poszczególne związki operacyjne otrzymały określone zadania. Przeciw niemieckiemu uderzeniu z Prus Wschodnich na Modlin miały działać: Samodzielna Grupa Operacyjna „Narew”, Armia „Modlin”, Odwód „Wyszków”. Natarcie z Pomorza i działania z Prus Wschodnich na Toruń powstrzymywać miała Armia „Pomorze”, Armia „Poznań” i Odwód „Kutno”. Przeciw niemieckiemu uderzeniu z Dolnego Śląska wystawiona została Armia „Łódź” i Armia Odwodowa „Warszawa”, a ostatecznie jako Armia „Prusy”. Odparcie uderzenia z Górnego Śląska i zabezpieczenie południowego skrzydła scedowano na Armię „Kraków” i po utworzeniu na Armię „Karpaty” oraz odwód „Tarnów”. Osobne samodzielne zgrupowanie miała stanowić: „Obrona Wybrzeża”.

Przyczyny niepowodzenia planu Najważniejszymi przyczynami niepowodzenia planu był brak dużej ofensywy odciążającej wyprowadzonej przez Brytyjczyków i Francuzów przeciw Niemcom oraz atak ZSRR na Polskę.