Już w 1993 wywalczył Puchar Danii, został także wybrany najlepszym piłkarzem roku. W styczniu 1995 odszedł do byłego klubu, Aalborgu i wywalczył tytuł mistrza Superligaen. Latem tego samego roku udało mu się zdobyć Puchar Konfederacji wraz z zespołem narodowym. Na turnieju zagrał we wszystkich trzech spotkaniach.
Po tych sukcesach został kupiony za 11 milionów koron duńskich przez Fenerbahçe SK. Od razu wywalczył z tym klubem tytuł mistrza Tureckiej Superligi, pierwszy raz od siedmiu lat. Powołany został na EURO 96 (zagrał w trzech meczach), a następnie na mundial za dwa lata (5 spotkań). W lipcu 1999 ponownie zmienił klub, pragnął spróbować sił w Anglii, przeniósł się więc do Chelsea. Tam był niestety tylko rezerwowym dla francuskich defensorów - Marcela Desailly'ego i Franka Leboeufa. Rok później wygrał FA Cup, znalazł także miejsce w kadrze na turniej w Belgii i Holandii. Z powodu kontuzji został jednak odesłany do domu. Łącznie dla ekipy ze Stamford Bridge rozegrał 17 meczów. Karierę zakończył po tym, jak nabawił się kolejnego urazu - w marcu 2001.