Włodzimierz Adam Aleksander hr. Łoś z Grotkowa herbu Dąbrowa (ur. 11 grudnia 1847 w Kulmatyczach, zm. 2 kwietnia 1911 we Lwowie) – polski ziemianin, wiceprezydent Namiestnictwa Galicyjskiego, komisarz i poseł Sejmu Krajowego, starosta powiatowy w Pilźnie, polityk, urzędnik państwowy.
Życiorys Był synem hr. Karola Franciszka Salezego Łosia (14.01.1814-12.05.1894), właściciela dóbr ziemskich Kulmatycze w powiecie mościskim i Antoniny z Szeptyckich. Właściciel dóbr ziemskich Domażyr i Stawisko Zrelewskie w powiecie gródeckim, dr praw, wiceprezydent Namiestnictwa Galicyjskiego.
Włodzimierz Łoś wywodził się z tzw. starszej linii Łosiów, rodziny senatorskiej, piszącej się z Grodkowa. Głównymi majątkami tej gałęzi rodziny były: Dmytrowice, które po Janie Joachimie Łosiu odziedziczyła jego córka hr. Weronika Henrykowa Łączyńska oraz Kulmatycze, których spadkobiercą był Tadeusz Józef Łoś, syn Karola Franciszka Salezego z drugiego małżeństwa z Barbarą z Berezowskich.
W 1866 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum w Przemyślu. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. W 1871 r. wstąpił do służby politycznej Namiestnictwa Galicyjskiego. W 1874 powołany do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W 1876 został wicesekretarzem ministerialnym.Od 1881 r.