Gabriel Ochocki (ur. ok. 1601, zm. 1673) – doktor medycyny i filozofii, profesor Akademii Krakowskiej. Rajca i burmistrz miasta Krakowa. Od 1629 był kilkakrotnie wybierany na rektora Akademii. Za jego kadencji zabroniono (co prawda nie pierwszy i nie ostatni raz) pobierania szczególnych danin od Żydów za materiały piśmienne (tzw. kozubalec). Pozostawał w konflikcie z biskupem krakowskim Piotrem Gembickim, sprzeciwiając się jego ingerencji w sprawy uczelni oraz broniąc jej niezależności i uprawnień w zakresie jurysdykcji i nominacji.
Życiorys thumb|140px|Ostoja, herb rodziny Ochockich. thumb|140px|Kamienica Fontanowska w Krakowie. Przejął tę kamienicę po Fontanich ojciec opisywanego tutaj Gabriela Ochockiego w latach 1606-1607Krakowski Rocznik Archiwalny, t. 6/2000, s. 16-19.. Pochodził z osiadłej w Krakowie szlacheckiej rodziny pieczętującej się herbem Ostoja, wywodzącej się zapewne z Ochocic koło Kamieńska. Był synem Gabriela, ławnika i rajcy krakowskiego, oraz Elżbiety, córki Jana Fontaniniego. Po uzyskaniu stopnia bakałarza i magistra sztuk wyzwolonych, w roku 1622 rozpoczął działalność wykładową na Wydziale Filozoficznym Akademii Krakowskiej.