thumb|Grób Tadeusza Wieniawskiego na cmentarzu Powązkowskim Tadeusz Wieniawski (ur. 11 marca 1798 w Wieniawie, zm. 4 czerwca 1884 w Warszawie) – polski lekarz pochodzenia żydowskiego, lekarz sztabowy w czasie powstania listopadowego.
Życiorys Urodzony w Wieniawie (przedmieście Lublina), w rodzinie żydowskiej jako Wolf Helman, syn cyrulika Herszka Mayera Helmana i Gitli Aronowicz Kielmanowicz. Jako uczeń Gimnazjum Lubelskiego zmienił nazwisko na Tobiasz Wieniawski.
We wrześniu 1820 roku zwrócił się do namiestnika Zajączka z prośbą o dopuszczenie do urzędu w instytucji publicznej. Jako Żyd nie mógł korzystać z praw politycznych i zarówno Komisja Rządowa Sprawiedliwości, jak i Rada Administracyjna Królestwa Polskiego odpowiedziały odmownie. Wybrał studia na wydziale nauk lekarskich Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego i w roku 1825 uzyskał tytuł magistra medycyny, a rok później chirurgii. Po studiach medycznych ukończył również wydział filozoficzny. Wtedy zmienił imię ponownie, na Tadeusz. W latach 1825–1827 mieszkał przy Franciszkańskiej na warszawskim Starym Mieście. Od 7 do 9 rano przyjmował za darmo ubogich chorych.