W takim przypadku zastosowanie miałoby również zastępstwo Prezydenta przez Marszałka Sejmu.
Zasad tych nie zmieniła nowela sierpniowa – ustawa z 2 sierpnia 1926 zmieniająca i uzupełniająca Konstytucję Rzeczypospolitej z 17 marca 1921.
W oparciu o przepisy Konstytucji marcowej z 1921 dwukrotnie nastąpiło zastępstwo Prezydenta Rzeczypospolitej przez Marszałka Sejmu Macieja Rataja: w okresie pomiędzy zamordowaniem prezydenta Gabriela Narutowicza a wyborem Stanisława Wojciechowskiego w 1922, w okresie pomiędzy rezygnacją Stanisława Wojciechowskiego a wyborem Ignacego Mościckiego w 1926.
Rataj równolegle pełnił wtedy funkcję marszałka i tymczasowej głowy państwa.
Konstytucja kwietniowa z 1935 Ustawa Konstytucyjna (Rzeczypospolitej Polskiej) z 23 kwietnia 1935 () przewidywała sprawowanie zastępczo funkcji Prezydenta oraz nową instytucję – w razie wojny – wyznaczenie następcy na wypadek opróżnienia urzędu Prezydenta.